“Helpen met de kleine dingen, is ook belangrijk.”

Na het behalen van het EHBO-diploma heb ik mijzelf aangemeld voor HartslagNu. Ik twijfelde lange tijd of ik het wel zou willen, want een reanimatie tijdens de training of in het echt is toch iets heel anders. Maar als je je EHBO-diploma haalt, moet je er naar mijn mening wel wat mee doen.

Dus meldde ik mij aan en dan gebeurt er eigenlijk (gelukkig) niets. Tot die 9e november. Op die dag liep ik buiten en had ik de oproep totaal niet gehoord. Hier baalde ik van, want hulp was nodig. Ik veranderde direct mijn telefooninstelling. Op 18 november kwam er weer een oproep binnen. Snel trok ik kleren aan (ik kwam net onder de douche vandaan) en ik sprong op de fiets. De melding was vlakbij. Toen ik aankwam op het adres was de politie al begonnen met reanimeren. Gelijktijdig kwam er een collega EHBO-er aan. Ik stond als derde in de lijn en dan ga je te werk zoals je geleerd hebt: luisteren en opvolgen van wat er gevraagd wordt.

Ik moest de echtgenote van het slachtoffer met de tweede agent uit de slaapkamer gaan halen. De AED was door mijn collega aangesloten en deze gaf aan dat het geven van een schok niet nodig was. Dat hadden we niet in de opleiding gehad, want reanimeren werd wel geadviseerd. Nadat het ambulancepersoneel de reanimatie overnam, heb ik ze nog geholpen met bijschijnen, want het slachtoffer had veel braaksel wat afgezogen moest worden. Vervolgen heb ik toch nog borstcompressie gegeven. Dit, omdat de beide EHBO-ers vermoeid waren en het ambulancepersoneel nog bezig was om de Lucas aan te sluiten en een adrenalinenaald in te brengen. Ook al is het ambulancepersoneel aanwezig, ze waarderen het dat je helpt met kleine dingen. Het mocht uiteindelijk allemaal niet baten, de persoon is overleden.

Ik ben blij dat ik het heb mogen en kunnen doen, ondanks dat dit mijn eerste reanimatie was. Ik had, ondanks dat het slachtoffer overleed, een goed gevoel dat je met je mede EHBO-ers alles hebt gegeven om het slachtoffer te redden. Na thuiskomst heb ik prima geslapen en heb ik geen last van emoties gehad. Ik wil tegen iedereen die twijfelt om zich aan te melden, zeggen: gewoon doen!

Eric-Jan van Bloemendal